ابتدای ویرانیم

این روزها از کنار مردم که رد میشوم احساس میکنم مرا به همدیگر نشان میدهند و شاید زیر لب به هم میگویند به نظر شما این روح بود یا آدمیزاد...

چقدر باوفاست سیگارم که همیشه و در هر شرایطی به پایم میسوزد و تسکینم میدهد و چه بی انصاف مردمی که میخواهند از من بگیرند این تنها غمخوار شبها و روزها را...

کاش....